سه شنبه 8 مهر 1399
Info-bus.tabriz.ir
آدرس: ایران -تبریز- میدان پنجم مرداد اداره مرکزی شرکت واحد اتوبوسرانی تبریز و حومه
تاریخ : پنجشنبه 6 شهريور 1399
کد 2815

مطلب

فرازهایی از وصیت نامه امام حسین (ع)

اين وصيت حسين‌بي‌علي(ع) است به برادرش محمد حنفيه
وصیت نامه امام حسین (ع)
اين وصيت حسين‌بي‌علي است به برادرش محمد حنفيه
امام حسين(ع) گواهي مي‌دهد به توحيد و يگانگي خداوند و اين که براي خدا شريکي نيست و محمد (ص) بنده و فرستاده اوست و آئين حق ( اسلام ) را از سوي خدا ( براي جهانيان ) آورده است و شهادت مي‌دهد که بهشت و دوزخ حق است و روز جزا بدون شک به وقوع خواهد پيوست و خداوند همه انسان‌ها را در چنين روزي زنده خواهد نمود.
امام در وصيت نامه‌اش  پس  از بيان عقيده خويش درباره توحيد و نبوت و معاد، هدف خود را از اين سفر اين چنين بيان نمود:
« من نه از روي خودخواهي و يا براي خوشگذراني و نه براي فساد و ستمگري از شهر خود بيرون آمدم؛ بلکه هدف من از اين سفر، امر به معروف و نهي از منکر و خواسته‌ام از اين حرکت، اصلاح مفاسد امت و احياي سنت و قانون جدّم، رسول خدا (ص) و راه و رسم پدرم، علي‌بن‌ابيطالب (ع) است.پس  هر کس اين حقيقت را از من بپذيرد ( و از من پيروي کند ) راه خدا را پذيرفته است و هر کس رد کند ( و از من پيروي نکند ) من با صبر و استقامت ( راه خود را ) را در پيش خواهم گرفت تا خداوند در ميان من و بني‌اميه حکم کند که او بهترين حاکم است.
و برادر ! اين است وصيت من به تو و توفيق از طرف خداست. بر او توکل مي‌کنم و برگشتم به سوي اوست.
 
ماه محرم، ماه حماسه و ماتم
ماه محرم کتابی است بسیار گرانبها، روز و شب هایش، ساعت ها و لحظاتش، صفحاتی است از درس معرفت الله و انسانیت و شرافت و عزت و آزادگی. هم چگونه زیستن را به انسان می آموزد و هم چگونه مردن را. حسین (ع) این گنجینه پر بها با گفتن «هیهات منا الذله» به همه نسل ها و عصرها و به همه زمان ها و زمین ها، پیام داد که ای فرزندان آدم و ای حق طلبان و عدالت خواهان جهان به پاخیزید و در برابر حکومت های شیطانی و زورگویان و ستمگران سر تسلیم فرود نیاوردید.
ماه مُحَرّم یا محرم‌الحرام نخستین ماه تقویم اسلامی (هجری قمری) و از ماه‌های حرام است. پیش از ظهور اسلام در دوران جاهلیت نیز جنگ و خونریزی در این ماه‌ها ممنوع بود و اسلام نیز همان را تأیید کرده  است.
ماه محرم و طلوع هلال آن یادآور مصیبت بزرگ سید الشهداء علیه السلام است. ماه اندوه و حزن و ماه عزاداری دوستان اهل بیت علیهم السلام.
از حضرت امام رضا عليه السّلام روايت است که چون ماه محرّم داخل مي شد، پدرم را کسي خندان       نمي ديد و اندوه و حزن، پيوسته بر او غالب مي شد تا روز دهم چون روز عاشورا مي شد، آن روز، روز مصيبت و حزن و گريه ي او بود و مي فرمودند : امروز روزي است که حسين عليه السّلام شهيد شده است.
در دوم ماه محرم الحرام سال 61 هجری کاروان حضرت امام حسین (علیه السلام) وارد کربلا شدند و سپاهیان دشمن که هر روز بر تعدادشان افزوده می‌شد در روزهای تاسوعا و عاشورا که روز نهم و دهم محرم می‌باشد او و یارانش را به شهادت رساندند.
امام هشتم شیعیان، امام رضا(علیه السلام) در خصوص این ماه فرمودند: در جاهلیت هم حرمت این ماه نگه داشته می‌شد و در آن نمی‌جنگیدند ولی در این ماه، خون‌های ما را ریختند و حرمت ما را شکستند و فرزندان و زنان ما را اسیر کردند و خیمه‌ها را آتش زدند و غارت کردند و حرمت پیامبر را درباره ذریه‌اش رعایت نکردند.
امام صادق علیه السلام فرمودند: هر کس دوست دارد روز قیامت، بر سر سفره های نور بنشیند باید از زائران امام حسین (علیه السلام) باشد.
وقايع ماه محرم:
10 محرّم سال 61 ه.ق؛ شهادت حضرت امام حسين عليه السّلام در سنّ 57 سالگی و اصحاب ايشان و شهادت دو دختر امام حسين عليهم السّلام در غروب روز عاشورا
11 محرّم سال 61 ه.ق؛ حرکت کاروان اهل بيت عليهم السّلام به سوی کوفه
12 محرّم سال 61 ه.ق؛ ورود کاروان اسرا به کوفه
14 محرّم سال 61 ه.ق؛ خاکسپاري شهداي کربلا توسّط قبيله ي بني اسد به راهنمايي امام زين العابدين عليه السلام
19 محرّم سال 61 ه.ق؛ حرکت کاروان اسرا به سوي شام
25 محرّم سال 95 ه.ق (یا 12 يا 18) ؛ شهادت حضرت امام زين العابدين علي بن الحسين عليه السّلام در سنّ 57 سالگی .
تهیه و تنظیم: واحد آموزش