مهمان : 0
اعضا عضو سایت : 4
اعضا آنلاین : 0
امروز : 188
ديروز : 168
ماه : 3891
 
 تجربیات جهانی
روش‌های مختلف فروش بلیت در کشورهای مختلف و کنترل آن

در برخی از کشورها بلیت فروشی به صورت تمام وقت وجود ندارد. برای صرفه‌جویی در هزینه برق و سایر انرژی‌ها گیشه‌های فروش بلیت به صورت نیمه‌وقت فعال هستند و برای دستیابی آسانتر شهروندان به بلیت، دستگاه‌های فروش بلیت را در داخل اتوبوس‌ها نصب کرده‌اند. این دستگاه‌ها به ازاءء دریافت پول، رسید صادر می‌کنند و مسافران این رسید را موقع پیاده شدن به راننده تحویل می‌دهند.
در اکثر کشورها مردم به تنوع در نوع بلیت علاقمند هستند بنابراین در کشورهایی مانند کانادا شهروندان هم از بلیت کاغذی و هم از بلیت‌های الکترونیکی استفاده می‌کنند.
همچنین دستگاه‌هایی در ایستگاه‌های اتوبوس آنها نصب شده است که کارایی دوگانه دارد. یک طرف آن بلیت کاغذی برای کسانی که کارت الکترونیکی ندارند، صادر می‌نماید. مزیت دستگاه این است که مردم با استفاده از آن بهانه‌ای برای عدم استفاده از کارت بلیت نخواهند داشت و برای مسیرهای کوتاه نیز می‌توانند بلیت تهیه کنند و رسید آن را به مأمور یا راننده نشان دهند و طرف دیگر دستگاه نیز برای استفاده از کارت بلیت الکترونیکی طراحی شده است.




در بسیاری از شهرها مسئولین کشوری از طرح جریمه استفاده می کنند که بعضاً محسوس و بعضاً نامحسوس است. در روش محسوس مقدار جریمه را بر روی تابلوهایی نوشته و در خیابان‌های اصلی و یا در ایستگاه‌ها نصب نموده و شهروندان را آگاه می‌کنند که در صورت پرداختن نکردن کرایه جریمه خواهند شد.





در برخی کشورها جهت کنترل نحوه اخذ کرایه مسافران، دستگاه‌های کارت خوان را در کنار صندلی راننده نصب می‌کنند. زمانی که در جلویی باز می‌شود راننده می‌تواند مسافران را کنترل کند. در این روش در عقب باز نمی‌شود و از کمک راننده نیز استفاده نمی‌کنند و این خود باعث صرفه‌جویی در هزینه‌هاست.
در برخی شهرها نیز دستگاه‌های کارت خوان در ایستگاه‌ها نصب می‌شود، در این صورت شخصی به کار گرفته می‌شود تا مسافران را کنترل کند. افراد در صف می‌ایستند و از یک مسیر باریک که بین دو میله قرار دارد می‌گذرند و پس از گذشتن از این مسیر کارت خود را به دستگاه کشیده و سوار اتوبوس می‌شوند. جهت صرفه جویی در هزینه‌ها از همین افراد برای فروش بلیت استفاده می‌کنند. یعنی هم عمل فروش و هم عمل کنترل را برعهده دارند و دیگر نیازی به کمک راننده نیست.
در لندن بلیت‌هایی به فروش می رسد که یک ساعت بعد از خرید بایستی استفاده شوند و یا نوعی از بلیت‌ها وجود دارد که تنها برای یک مسیر قابل استفاده هستند.
بعضی از بلیت‌ها تاریخ مصرف دارند یعنی تا زمان مقرری باید مورد استفاده قرار بگیرند. این بلیت‌ها در مکان‌های مختلفی غیر از ایستگاه‌ها به فروش می‌رسند. چنین بلیت‌هایی قابل دسترسی بوده و از تخفیف برخوردارند. بلیت‌هایی که به صورت روزانه خریداری می‌شوند گرانتر از بقیه بلیت‌ها هستند و شامل تخفیف نیز نمی‌شوند.
كارت‌های هوشمند نیز دارای تاریخ اعتبار می‌باشند و در هنگام استفاده از آن ناظران بلیت‌های الکترونیکی كارت‌های مسافران را چک می‌کنند.
در برخی اتوبوس‌ها در کنار جایگاه راننده و یا کمی دورتر کابینی برای کمک راننده وجود دارد که می‌تواند برای فروش بلیت و کنترل کننده بلیت‌ها مورد استفاده قرار گیرد.
مدرن‌ترین روش در ایستگاه‌های کشور اتیوپی، قرار دادن دستگاه کارت‌خوان در داخل ایستگاه می‌باشد که مسافران پس از گذشتن از میان دو ریل آهنی کارت خود را در دستگاه کشیده و سپس وارد اتوبوس می‌شوند. در نیوزیلند مردم 2 بار کارت خود را استفاده می‌کنند. یکبار هنگام سوار شدن و دیگر بار هنگام پیاده شدن و به این ترتیب دستگاه به طور اتوماتیک مسافت را محاسبه کرده و کرایه را از کارت کسر می‌كند. نحوه محاسبه بدین گونه است که هنگام سوارشدن 6 پوند از شارژ آنها کم می‌شود و در زمان پیاده شدن که کارت خود را می‌زنند 6 پوند به آنها برگردانده شده و کرایه حقیقی کسر می‌شود. چنانچه هنگام سوار شدن کسی از کارت استفاده نکند خلافکار شناخته شده و به دادگاه فرستاده می‌شود.
در بریتانیا اولین کارت به طور رایگان به مشتریان داده می‌شود و همچنین نام، نام خانوادگی، آدرس و تاریخ تولد مسافرین ثبت می‌شود و در صورت اختلاف مشخصات آنها با کارتشان، کارت اعتبار خود را از دست داده و دیگر قابل استفاده نمی‌باشد.  این كارت‌ها از نظر زمانی دارای اعتبارهای متفاوتی هستند.
در ناتینگهام روی كارت‌ها اسم مسافر، مشخصات و حتی عکس آنها چاپ می‌شود. در صورتی که شهروندی در طول یک هفته به طور مرتب از کارت خود استفاده کند این شهروند از مزایایی برخوردار خواهد شد که به نمونه‌هایی از این مزایا در ذیل اشاره می‌شود: تخفیف درشارژ، شارژ رایگان، استفاده رایگان از مکان‌های فرهنگی، ورزشی مثل کتابخانه‌ها و استخر و. . .
در کشورهای اروپایی وجود چندین شرکت حمل و نقل باعث ایجاد رقابت در بین آنها شده و برای جذب مسافر بیشتر روش‌های متفاوتی را به کار می‌گیرند که مورد استقبال شهروندان نیز قرار مي‌گيرد.