کارت هوشمند
كارت هوشمند چيست؟
كارت هوشمند كارتي پلاستيكي با ابعاد كارت‌هاي اعتباري(حدود 5/5 در 5/8 سانتي‌متر) است كه بر روي آن يا در بين لايه‌هاي آن، تراشه‌هاي حافظه و ريز‌پردازنده براي ذخيره‌سازي داده‌ها و پردازش آنها قرارداده شده است. يك كارت هوشمند كامپيوتر كوچكي است كه بر روي يك كارت پلاستيكي نصب شده است. اين قبيل كارت‌ها به راحتي درجيب جاي مي‌گيرند و دركاربرد‌هاي مختلف مورد استفاده قرار مي‌گيرند.

تاريخچة كارت هوشمند
اختراع كارت هوشمند را براي اولين بار فردي فرانسوي با نام رولاند مورنودر سال 1974 به ثبت رساند. از آن زمان به بعد،‌ شركت‌هايي نظير Bull،‌ Honeywell، Motorolaدراين زمينه به فعاليت پرداختند و در نتيجة فعاليت‌هاي آنها، در سال 1979 اولين كارت هوشمند ريز‌پردازنده‌اي ساخته شد. اولين استاندارد براي كارت هوشمند در سال 1986 و با عنوان ISO 789116/1 مطرح شد.
استفاده از كارت هوشمند در سطح ملي براي نخستين بار در فرانسه و در سال 1986 انجام گرفت. دراين سال، شركت مخابرات فرانسه براي اولين بار، به جاي سكه در تلفن‌هاي عمومي از كارت هوشمند استفاده كرد كه اين اقدام سبب رفع بسياري از مشكلات استفاده از تلفن‌هاي عمومي،‌سوء‌استفاده‌ها و خرابكاري‌ها شد. پس از آن، از اوايل دهة 90 ميلادي، استفاده از كارت‌هاي هوشمند دركشور‌هاي مختلف رواج پيدا كرد و به تدريج كاربرد‌هاي جديدي براي آن پيدا شد.
دسته‌بندي كارت‌هاي هوشمند
كارت‌هاي هوشمند را بر حسب موارد مختلفي دسته‌بندي‌ مي‌كنند؛ در ادامه به دو مورد آن مي‌پردازيم:
دسته‌بندي بر اساس نحوه ارتباط با كارت‌خوان
بر اساس اين دسته‌بندي، كارت‌هاي هوشمند به سه گروه تقسيم مي‌شوند:
1- كارت هوشمند تماسي
براي استفاده از اين قبيل كارت‌ها، بايد اتصال فيزيكي بين كارت و دستگاه كارت‌خوان برقرار گردد. داده‌هاي موجود برروي كارت به صورت سريال به كارت‌خوان ارسال مي‌شود و پس از پردازش، اطلاعات جديد از طريق همان پورت به روي كارت منتقل مي‌شود. به عنوان نمونه، كارت‌هاي تلفن‌ عمومي جزو اين دسته محسوب مي‌شوند. مشكل اصلي اين قبيل كارت‌ها،‌ خراب شدن كنتاكت‌هاي فلزي (محل‌هاي تماس) بر اثر عوامل خارجي نظير ضربه و شرايط فيزيكي محيط است. درشكل 2 قسمت‌هاي موجود در كنتاكت‌هاي فلزي اين نوع كارت به تصوير كشيده شده است.
2- كارت هوشمند غيرتماسي
در اين نوع كارت ‌هوشمند، ارتباط بين كارت و كارت‌خوان به‌صورت فيزيكي بر قرار نمي‌شود؛ بلكه از طريق ميدان‌هاي الكترومغناطيسي و يا امواج RFصورت مي‌گيرد. براي برقراي ارتباط،‌ آنتن مخصوصي بين تراشه‌هاي كارت قرار داده شده است كه در فاصله‌هاي كم، تا حدود 50 سانتيمتر، مي‌تواند ارتباط ايجاد كند. كاربرد اصلي اين قبيل كارت‌ها در مواردي است كه عمليات مورد نظر بايد سريع انجام گيرد، به عنوان نمونه مي‌توان به كارت‌هاي مترو اشاره كرد. مزيت اصلي اين قبيل كارت‌ها علاوه بر سهولت استفاده، عمر طولاني‌تر و ضريب ايمني بالاتر آن است؛ زيرا در اين نوع كارت، تراشه به همراه آنتن در ميان لايه‌هاي تشكيل‌دهندة كارت قرار مي‌گيرد.
3- كارت هوشمند تركيبي
اين نوع كارت تركيبي از كارت‌هاي هوشمند تماسي و غيرتماسي است كه با هر دو نوع دستگاه‌هاي كارت‌خوان سازگار است. از اين نوع كارت‌ها براي ساخت كارت‌هاي چندمنظوره استفاده مي شود.
چرا کارت‌های هوشمند تا این اندازه متداول شده‌اند؟
با وجودی که در حال حاضر میلیاردها کارت هوشمند در دنیای فعلی در دست کاربران قرار دارد، اما ممکن است فردی کارت را از یک کشور خاص تهیه نماید و بخواهد از آن در سایر کشورها استفاده کند. تولیدکنندگان تجهیزات و ارائه‌دهندگان کارت‌های هوشمند برای تامین چنین کاربردهایی، تکنولوژی کارت‌های چند منظوره را ایجاد کرده ودر تلاش هستند تا نوعی سازگاری میان تجهیزات وکارت های توزیع شده در سراسر دنیا به وجود آورند.برای تحقق بخشیدن به این مساله باید اصول تجاری و فنی مورد نیاز واصول استاندارد و هماهنگ با هر کشور، میان کارت‌ها و پایانه‌ها و مشخصه‌های موجود در تجهیزات وسایل  ایجاد و مورد آزمایش قرار گیرند. کلید اصلی در دستیابی به این امر جهانی در دست صنعت مربوطه قرار دارد.

بلیت الکترونیکی

کارت بلیت به عنوان کیف پول الکترونیکی از چاپ و تبادل سکه و اسکناس‌های آلوده جلوگیری می‌نماید و مردم با خرید یک عدد از این كارت‌ها می‌توانند سالهای متمادی از پرداخت الکترونیکی کرایه بهره‌مند گردند. كارت‌های الکترونیکی علاوه بر کاربرد پرداخت کرایه، قابلیت‌های دیگری نیز دارند. در برخی از کشورهای پیشرفته این كارت‌ها جهت انجام امورات بانکی، کارت تلفن و. . . مورد استفاده قرار می‌گیرند.