مهمان :
اعضا عضو سایت :
اعضا آنلاین :
امروز :
ديروز :
ماه :
 
 حمل و نقل هوشمند
تاريخچه

مشکلاتي از جمله سنگيني ترافيک و حمل و نقل که در تمامي کشورها بروز پيدا کرد، باعث شد تا به سيستم حمل و نقل هوشمند توجهي دوچندان شود. استفاده مشترک از تکنولوژي نوين اطلاعات مديريت زمان و شبکه‌هاي ارتباطي باعث پيشرفت سيستم حمل و نقل هوشمند شد. با توجه به اثرات افزايش فرايند ماشيني شدن، شهرنشيني، رشد جمعيت و تغيير در تراکم جمعيت،سنگيني ترافيک در تمام کشورها تبديل به يک معضل بزرگ گرديد. اين تراکم ترافيکي از بازده تاسيسات حمل و نقلي کاسته و زمان مسافرت،آلودگي هوا و مصرف سوخت را افزايش داده است. براي مثال در ايالات متحده رشد فزاينده ماشيني شدن وشهرنشيني از دهه ي 1920 آغاز شد. همين موضوع باعث مهاجرت افراد از جمعيت روستايي پراکنده و شهرها با تراکم جمعيتي بالا به شهرک هاي جديد الاحداث گرديد. اقتصاد صنعتي جايگزين اقتصاد کشاورزي شد.در اين حين فرايند ماشيني شدن نيز باعث گسترش شهرها گرديد. بنابراين سيستم‌هاي حمل و نقل موجود ديگر قادر به پاسخگويي حجم سفرهاي جديد نبودند. شهرک‌هاي جديد توازني منطقي ميان تراکم جمعيتي و دسترسي به دامنه استخدامي بالا، دسترسي به کالا و سرويس‌هايي که در اکثر مراکز پرجمعيت شهري موجود است، فراهم کرد. همچنين اين شهرک‌هاي جديد قابليت اين را داشتند که سريع ساخته شوند. سرعت ساخت سريع اين شهرک‌ها پاسخگوي تبديل سريع اقتصاد کشاورزي/روستايي به اقتصاد صنعتي/شهري بودند. فعاليت هاي اخير دولت‌ها در حوزه سيستم حمل و نقل هوشمند (ITS) -به ويژه در ايالات متحده- بيش از پيش بر حفاظت از محيط زيست تاکيد مي‌ورزند. ايمني در جاده‌هاکه از اولويت‌هاي محيط زيستي به حساب مي‌آيد مد نظر قرار گرفته مي‌شود. براي سرمايه گزاري در زمينه‌ي حمل و نقل، بايد مستقيماً موافقت سازمان‌هاي حفاظت از محيط زيست جلب شود. علاوه بر اين جهت تخليه افراد از مناطق شهري، در حوادث غيرمترقبه و بلاياي طبيعي، سيستم حمل و نقل هوشمند مي‌تواند نقش مهمي را بر دوش گيرد. بسياري از زيرساخت‌ها و برنامه‌ريزي‌هاي سيستم حمل و نقل هوشمند به موازاءت سامانه‌هاي حفاظت از محيط زيست پيش مي‌روند.
در کشورهاي در حال توسعه فرايند مهاجرت مردم از مناطق روستايي به مراکز شهري به گونه‌اي متفاوت صورت مي‌پذيرد.گرايش به مناطق شهري در بسياري از جوامع در حال توسعه، بدون فرآيند ماشيني شدن و تاسيس شهرک‌ها، واقع مي‌شود. در شهرهايي مانند سانتياگو (در شيلي) جابجايي جمعيت متراکم آن با روش‌هاي گوناگوني مانند عبور و مرور عابرين پياده، جابجايي دوچرخه‌ها و موتور سيکلت‌ها، اتوبوس‌ها و قطارهاي داخل شهري انجام مي‌گيرد. تنها بخش کوچکي از اين جمعيت شهري استطاعت مالي براي خريد اتومبيل دارند. اين در حالي است که اتومبيل‌ها بار ترافيکي را در اين سيستم ترابري چندگانه دوچندان مي‌کنند. اين افزايش بار ترافيکي باعث افزايش قابل توجه آلودگي هوا مي‌شود. که اين نيز به نوبه‌ي خود باعث مي‌شود که مردم بيشتر احساس وجود نابرابري‌هاي اجتماعي داشته باشند.
در ديگر جوامع در حال توسعه مانند چين هنوز بخش عمده‌اي از جمعيت زندگي روستايي دارند، درحالي که مهاجرت به شهرها و فرايند صنعتي شدن به سرعت پيش مي‌رود. در اين مناطق تاسيسات و زيرساخت‌ها به موازاءت جمعيت آن‌ها فرايند ماشيني شدن را مي‌پيمايند. توزيع نابرابر ثروت به معناي آن است که تنها بخشي از جامعه، از تکنولوژي‌هاي حمل و نقل نوين بهره مي‌برند. بنابراين سيستم‌هاي حمل و نقل چندگانه براي طبقه بي‌بضاعت در تقابل با سيستم‌هاي حمل و نقل وسايل نقليه شخصي طبقه‌ي مرفه قرار مي‌گيرند. در اين مناطق که زيرساخت‌هاي حمل و نقل به سرعت در حال پيشرفت است، بهتر آن است که سيستم‌هاي نوين حمل و نقل هوشمند نيز به موازاءت اين پيشرفت مورد استفاده قرار گيرد.
فناوري هاي حمل و نقل هوشمند
در سيستم حمل و نقل هوشمند از تکنولوژي‌هاي گوناگون استفاده مي‌شود. براي مثال از دستگاه‌هاي کنترل کننده‌ي ابتدايي‌تر مانند دستگاه جهت‌ياب اتومبيل، سيستم‌هاي کنترل علايم ترافيکي، سيستم‌هاي کنترل کانتينري (Inductive detection)، علايم پيغام دهنده‌ي متغير، دستگاه اتوماتيک تشخيص شماره‌ي پلاک يا دوربين‌هاي ثبت سرعت گرفته تا دستگاه‌هاي ضبط کننده مانند سيستم‌هاي امنيتي تلويزيون مداربسته موسوم به CCTV همچنين دستگاه‌هاي ديگري که اطلاعات موجود در محيط مانند اطلاعات راجع به پارک خودروها، اطلاعات هواشناسي، يخزدايي پل‌ها و غيره را دريافت کرده و آن‌ها را به صورت داده وارد دستگاه‌هاي پردازشگر مي‌نمايند. علاوه بر اين، روش‌هاي پيشگويي نيز پيشرفت نموده‌اند تا بتوان اطلاعات پيشين را با پيشگويي‌هاي انجام گرفته مقايسه کرد و نيز براي مدلسازي‌هاي پيشرفته از آن‌ها استفاده نمود. براي نمونه تعدادي از تکنولوژي‌هاي به کار رفته در ITS در زير تشريح داده مي‌شوند.
ارتباطات بي سيم
تاکنون تکنولوژي‌هاي گوناگوني از ارتباطات بي‌سيم پيشنهاد شده‌اند. ارتباطات کوتاه برد (کمتر از 500 يارد) را مي‌توان با در نظر گرفتن پروتکل‌هاي IEEE802.11 به ويژه در زير شاخه ويو  (WAVE) آن انجام داد. همچنين مي‌توان از اين تکنولوژي با استفاده از استاندارد موسوم به "ارتباطات کوتاه برد" که از سوي انجمن حمل و نقل هوشمند آمريکا و دپارتمان حمل و نقل ايالات متحده تشويق مي‌شود، بهره برد. از ديدگاه نظري استفاده از شبکه‌هاي ويژه‌ي موبايل (Mobile ad-hoc networks) و شبکه‌هاي مش (Mesh networking) نيز در زيرمجموعه‌ي اين پروتوکل‌ها قرار دارند. براي استفاده از ارتباطات دوربرد، به کار بردن تاسيساتي مانند WiMAX پروتکل IEEE802.16، سيستم فرامنطقه‌اي ارتباطات سيار (Global System for MobileCommunications-GSM)  يا سيستم 3G پيشنهاد مي‌شوند. استفاده از اين روش‌ها براي ارتباطات دوربرد به خوبي قابل جايگزين شدن هستند، اما بر خلاف روش‌هاي کوتاه برد، نيازمند تاسيسات بسيار گسترده و هزينه‌بري هستند. در حال حاضر اختلاف نظر پيرامون اين مسئله وجود دارد که چه مدل تجاري مي‌تواند اين زيرساخت‌ها را پشتيباني مالي کند.
تکنولوژي‌هاي رايانه‌اي
پيشرفت‌هاي اخير در کاربست دستگاه‌هاي الکترونيکي در وسايل نقليه منجر به آن شد که اغلب اين وسايل نقليه از رايانه‌هاي پردازشگر برخوردار شوند. يک خودروي نمونه در اويل دهه‌ي 2000 ميلادي مجهز به 20 تا 100 قطعه‌ي ريزپردازنده‌ي قابل برنامه‌ريزي منطقي که داراي سرعت عملکرد بسيار بالايي هستند، مي‌باشد.
 در حال حاضر روند استفاده از قطعات ريزپردازنده با توانايي مديريت و حافظه ي سخت افزاري و سيستم‌هاي عملگر زماني رو به پيشرفت است. خط مشي جديد به استفاده از نرم‌افزار هاي پيشرفته که شامل کنترل پردازش بر اساس مدل ارايه شده (Model-based process control)، هوش مصنوعي و پردازشگرهاي فراگير (Ubiquitous computing)  مي‌باشدتاکيد مي ورزد. شايد هوش مصنوعي مهمترين فناوري مدرني است که مي‌توان از آن در زمينه ي سيستم حمل و نقل هوشمند بيشترين استفاده را کرد.
اتومبيل و موبايل در جريان گردش
تقريبا در هر خودرويي يک يا چند دستگاه تلفن همراه يافت مي‌شود. عموماً اين تلفن‌هاي همراه در زماني هم که خط آن‌ها اشغال نيست مي‌توانند اطلاعات مربوط به موقعيت جغرافيايي خود را به شبکه منتقل کنند. از اين تلفن‌هاي همراه که در اتومبيل‌ها هستند مي‌توان براي مطالعات دقيق ترافيکي بهره برد. در هنگامي که اتومبيل‌ها حرکت مي‌کنند سيگنال تلفن‌هاي همراه نيز به همراه آن‌ها منتقل مي‌شوند. با اندازه‌گيري و تحليل اين داده‌ها بدون آنکه اطلاعات صاحبان آن‌ها فاش شود مي‌توان اطلاعات دقيق جريان ترافيکي را ثبت نمود. با افزايش بار ترافيکي، افزايش خودروها و به نوبه آن افزايش تعداد موبايل‌ها در جريان ترافيکي دقت آمارگيري نيز به مراتب افزايش مي يابد.در مناطق مرکزي شهرها که تعداد آنتن‌هاي پشتيبان شبکه‌هاي تلفن همراه بيشتر و فاصله‌ي بين آن‌ها کمتر است دقت آمارگيري بيشتر هم مي‌شود. به جز سرمايه‌گذاري شبکه‌هاي تلفن همراه به هيچ تاسيساتي که در راستاي خيابان‌ها و جاده‌ها احداث شوند نيازي نيست. مزاياي استفاده از اين روش بيشتر از روش‌هاي موجود براي اندازه‌گيري جريان ترافيکي است:
 -بسيار ارزان‌تر از کاربست دوربين‌ها و سنسورها
-توانايي پوشش بيشتر، در تمام خيابان‌ها و مناطق
-تنظيم سريع‌تر و نگهداري کمتر
-قابليت استفاده در تمامي شرايط هواشناسي حتي در هنگام بارش‌هاي سنگين
تکنولوژي‌هاي حسگر
پيشرفت‌هاي فناوري مخابره از راه دور و فناوري اطلاعات که در آن از ريزتراشه‌هاي بسيار پيشرفته RFID  و فناوري‌هاي هوشمند حسگر مخابراتي نه چندان گرانقيمت نيز استفاده شده است. قابليت‌هاي فني را براي تسهيل سوددهي سيستم‌هاي حمل و نقل هوشمند در سراسر جهان افزايش داده است. سيستم‌هاي حسگر در حمل و نقل هوشمند تأسيسات و وسايل نقليه‌اي هستند که بر اساس سيستم‌هاي شبکه‌بندي شده عمل مي‌کنند. اين قطعات آسيب‌ناپذير (مانند منعکس کننده‌هاي نور) بر روي سطح جاده يا در کنار آن (براي مثال بر روي ساختمان‌ها، تيرک‌هاي آگهي يا علايم راهنمايي و رانندگي) نصب مي‌شوند. اين قطعات مي‌توانند براي پيشگيري به طور دستي در جلوي قسمت هايي از جاده که در حال ساخت يا ترميم است نصب شود و يا به صورت ماشيني براي جايگزيني سريع با فرکانس‌هاي راديويي قرار گرفته در حسگرهاي موجود در زيرگذرها يا RFID مورد استفاده قرار گيرد. سيستم‌هاي حسگر وسايل نقليه شامل جايگزيني تأسيسات با وسايل نقليه و وسايل نقليه با تأسيسات الکترونيکي مخابراتي نيز مي‌شوند. اين جايگزيني براي وسايل تشخيص هويت و نيز براي قرارگيري در کنار تلويزيون‌هاي مداربسته که به طور خودکار شماره پلاک خودروها را ضبط مي‌كند به کار مي رود. تا در مناطق پرتردد تمامي پلاک خودروها را ضبط کنند.
شمارشگر پيچ‌ها (Inductive direction)
شمارش‌گرهاي اتومبيل را در بستر راه‌ها قرار مي‌دهند تا با رديابي ميدان مغناطيسي وسايل نقليه، تعداد وسايل نقليه‌اي را که از يک پيچ عبور مي‌کنند، اندازه بگيرند. ساده‌ترين اين شمارشگرها تنها تعداد وسايل نقليه‌اي را که در يک بازه‌ي زماني (براي مثال در ايالات متحده در بازه‌ي زماني 60 ثانيه) از پيچ عبور مي‌کنند ثبت مي‌نمايند. در حالي که مدل‌هاي پيشرفته‌تر توانايي محاسبه‌ي سرعت، طول، وزن و همچنين فاصله‌ي ميان آن‌ها را نيز دارند. از اين وسايل مي‌توان هم در مسيرهاي يک طرفه و هم در مسيرهاي دوطرفه استفاده نمود.همچنين اين دستگاه‌ها قادرند آمار مربوط به وسايل نقليه‌اي را که در جاده توقف کرده يا بسيار آهسته حرکت مي‌کنند، با همان دقت عبور آن‌ها با سرعت بالا، ثبت و ضبط نمايند.
نظارت ويديويي وسايل نقليه
اندازه‌گيري جريان ترافيکي و مشاهده‌ي حوادث ناشي از حمل و نقل با استفاده از دوربين‌هاي فيلمبرداري، يکي ديگر از روش‌هاي نظارت بر وسايل نقليه است. تا زماني که سيستم‌هاي نظارت ويديويي شامل قرائت شماره پلاک که نيازمند نصب دستگاه‌هايي بر روي بستر جاده يا در زير بستر جاده هستند، نمي گرديد، اين روش نظارتي به عنوان يک روش بدون ايجاد مزاحمت تلقي مي شد. تصاوير ضبط شده توسط دوربين‌هاي فيلمبرداري سياه و سفيد يا رنگي به پردازشگرهايي متصل مي‌شوند، که تصاوير دريافتي از وسايل نقليه را به صورت يک جريان ترافيکي تعريف مي‌نمايند. اين دوربين‌ها بر روي پل‌ها يا در بالاي ساختمان‌هاي مجاور ازاءدراه‌ها تعبيه مي‌شوند. اکثر اين سيستم‌هاي ويديويي نيازمند اين هستند که لاين جاده‌ها به صورت تصوير زمينه براي پردازشگرهايشان تعريف شود. براي اين کار بايد مقاديري مانند فاصله بين خطوط راه يا ارتفاع دوربين نصب شده تا سطح راه در ورودي برنامه‌ريزي پردازشگرها مدنظر قرار گيرد. پردازشگرهاي به کار رفته در سيستم‌هاي ويديويي بسته به مارک و مدل آن‌ها قادرند اطلاعات 1 تا 8 دوربين را به طور همزمان تحليل کنند. براي نمونه خروجي يک سيستم پردازشگر ويديويي اطلاعاتي نظير سرعت وسايل نقليه در هر لاين جاده و تعداد سرنشين‌ها را شامل مي‌شود. برخي از اين سيستم‌ها مي‌توانند خروجي‌هاي ديگري نظير فضاي خالي بين وسايل نقليه، مسير حرکت آن‌ها، وسايل نقليه‌ي متوقف شده و هشدارهاي مربوط به خودروهايي که مسير خلاف مي‌روند، را ارائه دهند.
کاربردهاي حمل و نقل هوشمند
دريافت الکترونيکي عوارض جاده‌اي  (ETC-Electronic toll collection)
دريافت عوارض جاده‌اي به صورت الکترونيکي، باعث مي‌شود که وسايل نقليه در محل دريافت اين عوارض با بار ترافيک کمتري مواجه شوند و مبلغ عوارض به صورت اتوماتيک از آن‌ها دريافت شود. پليس نيز براي دريافت هزينه‌هاي ترافيکي داخل شهر از فناوري‌هاي جديدتر در همين زمينه استفاده کرده است. تا سال‌هاي اخير با استفاده از فناوري ETC دستگاه‌هايي راديويي را در وسايل نقليه کار مي‌گذاشتند، که هنگام عبور آن‌ها از زير چارچوب عوارضي، با ارتباط امواج راديويي مبلغ عوارض از حساب مالي صاحبان آن‌ها کسر مي‌شد. اخيراً سازمان ITS ژاپن و ارتيکو (ERTICO) جامعه‌ي حمل و نقل هوشمند آمريکا، استفاده از پروتکل‌هاي ارتباطات کوتاه برد را براي استاندارد نمودن سامانه ETC تشويق مي‌کنند.
با وجود آن که فرکانس‌ها و استاندارد‌ها در کشورهاي مختلف با يکديگر تفاوت دارند، اما استفاده از فرکانس 5.9 گيگا هرتز براي اغلب کشورها به توافق رسيده است. (802.11 x WAVE)
سازمان ITS استراليا براي تسهيل در امر حمل و نقل براي دريافت عوارض به کميته ي ملي "دريافت الکترونيکي عوارض استراليا" اختيار تام داده است.
از ديگر سيستم‌هايي که براي دريافت عوارض ترافيکي از آن‌ها استفاده مي‌شود مي‌توان به نصب بارکد بر روي وسايل نقليه، ثبت شماره پلاک، سيستم‌هاي ارتباطي مادون قرمز و برچسب‌هاي شناسايي فرکانس راديويي اشاره کرد.
سيستم‌هاي اخطارگر موجود در وسايل نقليه در حين حوادث
"تماس از خودرو" (In-vehicle eCall) دستگاهي است که سرنشينان يک وسيله‌ي نقليه در زمان رخداد حادثه‌اي ناگوار مي‌توانند با استفاده از آن با مراکز اورژانس تماس بگيرند. يا پس از وقوع يک تصادف (در صورت عدم توانايي سرنشينان خودرو) سنسورهايي که در اين دستگاه تعبيه شده است به صورت خودکار اين ارتباط را برقرار سازند. وقتي که اين سنسورها فعال شوند، دستگاه تماس از خودرو مستقيماً اطلاعات تصادف و صداي سرنشينان را به نزديک‌ترين مرکز اورژانس مخابره مي‌کنند. (عموماً به نزديکترين PSAP مرکز پاسخگوي ايمني عمومي (Public safety answering point) با استفاده از اين ارتباط صوتي سرنشينان وسيله‌ي نقليه مي‌توانند با اپراتورهاي متخصص حاضر در مرکز مکالمه کنند. در همين لحظه اپراتور يک مجموع اطلاعات مربوط به حادثه را نيز دريافت مي‌کنند.
اين مجموعه اطلاعات شامل زمان تصادف، محل دقيق تصادف، جهت حرکت خودرو و مشخصات وسايل نقليه مي‌شود. انجمن اروپايي تماس از خودرو تصميم دارد که همه وسايل نقليه را به اين فناوري مجهز کند. تکنولوژي سيستم تماس از خودرو مي‌تواند بر اساس سيستم بلوتوث تلفن‌هاي همراه که قادرند يک ارتباط مادون قرمز را برقرار کنند پايه‌ريزي شود. همچنين مي‌تواند با استفاده از تکنولوژي دستگاه‌هاي جهت‌يابي، تلماتيک‌ها (Telematics) و دستگاه‌هاي دريافت عوارض ارتقاء يابد.
صفوف مامور (Cordon zones)
در سنگاپور، استکهلم و لندن که ماليات مشخصي براي حمل و نقل وضع شده است، براي دريافت آن از صف مأمورها استفاده مي‌نمايند. عوارض دريافتي از وسايل نقليه‌اي که وارد مراکز پرتردد شهري مي‌شوند را با استفاده از برداشت اتوماتيک شماره پلاک آن‌ها محاسبه مي‌نمايند يا آنکه به صورت الکترونيکي از آن‌ها دريافت مي‌نمايند. آن‌ها به اين صورت توانسته‌اند صف‌هاي طولاني در پشت کيوسک‌هاي متداول در محل دريافت عوارض را از ميان بردارند و همچنين در زمان صرفه جويي کنند.
سيستم‌هاي هم عملگر در جاده‌ها (Co-operative systems)
ارتباط ميان فاکتورهاي مختلف در جاده شامل مواردي مانند ارتباط خودرو با خودرو، خودرو با تأسيسات و بالعکس مي‌باشد. داده‌هايي که از وسايل نقليه به دست مي‌آيند براي پردازش به يک سرور مرکزي منتقل مي‌شوند. اين داده‌ها مي‌تواند براي پيشگويي اتفاقاتي مانند نزول باران (با پردازش بر روي عملکرد برف پاکن خودروها ) و سنگيني ترافيک (با پردازش تعداد ترمز کردن خودروها) مورد استفاده قرار گيرد. سيستم‌هاي هم عملگر مي‌توانند به کمک راننده‌ها نيز بيايند. اين سيستم‌ها بر اساس يک شبکه انتقال داده‌ي بي‌سيم پايه‌گذاري شده است تا سرور بتواند، اطلاعتي را که يک يا چند راننده به آن نياز دارند، به صورت بي‌سيم برايشان منتقل کند. هدف از سيستم‌هاي چند عملگر، برنامه‌ريزي و کاربست تأسيسات ترابري براي افزايش ايمني جاده‌هاست.
 بر طبق تعريف اتحاديه‌ اروپا معناي سيستم‌هاي چندگانه در حمل و نقل به شرح زير مي‌باشد  "براي افزايش راحتي، ايمني، آسودگي و تأثير سفر، پارامترهاي مختلف مانند مسئولان راه‌ها، زيرساخت‌ها، وسايل نقليه، رانندگان آن‌ها و ديگر استفاده‌کنندگان از راه با يکديگر مورد بررسي قرار مي‌گيرند. سيستم‌هاي هم عملگر خودرو به خودرو و خودرو با تأسيسات باعث افزايش و پيشرفت دستيابي به سيستم‌هاي خود اتکا مي‌شوند."




كاربرد سيستم هاي هوشمند حمل و نقل عمومي ويژه اتوبوسراني در مديريت زمان شهروندان و جلوگيري از ترافيك

سيستم هاي هوشمند حمل و نقل و كاربرد آنها در مديريت زمان و پيشگيري از اتلاف هزينه و امكانات يكي از مباحثي است كه در سالهاي اخير به تاكيد در كشورمان به آن پرداخته مي شود. پيشينه استفاده از اين سيستم ها به كشورهاي اروپايي بازمي گردد. هم اكنون كاركرد اين سيستم ها بسيار گسترده شده و تمامي فعالين در عرصه حمل و نقل سعي در استفاده از آنها جهت تسهيل كارهاي مديريتي دارند. يكي از زيرسيستم هاي مديريت هوشمند ITS ، سيستم مكانياب خودكار خودروها AVL  مي باشد. AVL يكي از زيرسيستم هاي حمل و نقل هوشمند (ITS)  است كه از آن براي اخذ اطلاعات لحظه‌اي و موقعيت مكاني وسيله نقليه در مديريت ناوگان حمل و نقل عمومي بار و مسافر استفاده مي شود. در سال گذشته و جاري راه اندازي اين سيستم به طور جد در اتوبوسراني تبريز مطرح شده است.
چرايي استفاده از سيستم مديريت هوشمند ناوگان

در مديريت ناوگان اتوبوسراني درون شهري ممكن است كه ما به دنبال سيستمي باشيم كه پاسخگوي سوالات ذيل باشد:
•    در حال حاضر توزيع اتوبوسها در خطوط به چه صورت و بر اساس چه اطلاعاتي صورت مي گيرد؟
•    در حال حاضر زمانبندي اتوبوسها چگونه انجام مي گيرد و اطلاعات اين زمانبندي از چه طريق در اختيار مردم قرار مي گيرد؟
•    در حال حاضر برنامه هاي کلان مربوط به افزايش-کاهش ناوگان، ايجاد مسير جديد يا تغيير در مسيرهاي فعلي بر اساس چه آمارهايي انجام مي گيرد؟
•    وضعيت اطلاع‌رساني به مسافرين در ايستگاه‌ها و داخل اتوبوس‌ها را چطور ارزيابي مي‌كنيد؟
•    چه سيستمي بر عملكرد ناوگان نظارت دارد؟
•    چه سيستمي عملكرد ناوگان را مديريت مي‌كند؟
•    آيا مي‌دانيد در زمان پيك ترافيك چه تعداد از اتوبوس‌ها به علت عدم مديريت و نظارت بهنگام، عملاً از سرويس‌دهي خارج مي‌شوند؟
پاسخ به همه اين  سوالات با استفاده از سيستم AVL  ممكن است.
اهداف اوليه كاركردهاي سيستم AVL
سيستم مكانياب خودكار وسايل نقليه به مديريت ناوگان امكان مي دهد تا:
•    مكان
•    مسير حركت
•    سرعت حركت
•    مكان توقف
•    مدت زمان توقف وسيله نقليه را تعيين كند و. . .
اهداف ثانويه و راهبردي كاركردهاي سيستم AVL
•    مديريت از راه دور ناوگان
•    اطلاع رساني جامع و دقيق به مسافر در ايستگاه و اتوبوس
•    جمع آوري آمار دقيق از مسافرين جابجا شده در هر ايستگاه و ارائه آمار سالانه و. . .
مزاياي سيستم هاي مكانياب خودكار وسايل نقليه
•    بهينه سازي مديريت اعزام ناوگان
•    ارتقاء ايمني و امنيت ناوگان
•    بهينه سازي پوياي مسير حركت ناوگان
•    كنترل لحظه اي رفتار راننده (مسير حركت، سرعت، توقف ها، مدت زمان توقف ها)

هدف از ايجاد سيستم مديريت ناوگان اتوبوسراني
هدف از مطالعه، طراحي و پياده سازي سيستم مديريت ناوگان اتوبوسراني، رسيدن به ابزارهاي قدرتمند نظارتي و آمارهاي دقيق و تحليلي براي مديريت هوشمندانه ناوگان اتوبوسراني مي باشد.

كاربرد سيستم هوشمند مديريت ناوگان اتوبوسراني در خدمات رساني به شهروندان و كاهش ترافيك
•    سيستم ارائه اطلاعات به مسافران از طريق استفاده از AVL و سيستم هاي وابسته    
مسوليت اين سيستم ارائه اطلاعات مناسب و مورد نياز به مسافران مي باشد و وظيفه شفاف سازي حرکت اتوبوسها نزد مردم بر عهده اين زير سيستم است و نقش اساسي در فرهنگ سازي بر عهده دارد. سيستم  PIS شامل بخش هاي زير مي باشد:    
1. نمايش نقشه و خطوط اتوبوسراني و موقعيت ايستگاهها بر روي وب:    
مسافران مي‌توانند ايستگاه‌ها و زمان رسيدن اتوبوس به هر ايستگاه را ديده و نسبت به آن برنامه‌ريزي نمايند.




 
2.دستگاه نمايشگر درون اتوبوس جهت نمايش ايستگاه بعدي اتوبوس:    
اين نمايشگر درون اتوبوس نصب شده و زمان رسيدن اتوبوس به خط بعدي را نشان مي دهد.
 

3.دستگاه نمايش مدت زمان رسيدن اتوبوس بعدي مربوط به هر خط قابل نصب در ايستگاه  :    
اين نمايشگر در ايستگاه و براي هر خط نصب شده و زمان رسيدن اتوبوس بعدي مربوط به هر خط را نمايش مي دهد. مسافر به کمک اين نمايشگر مي تواند از زمان رسيدن اتوبوس بعدي اطلاع حاصل نموده و در مدت باقي مانده به کار ديگري بپردازد. اين سيستم ها مي توانند مدت زمان انتظار رسيدن اتوبوس به ايستگاه را از طريق الگوريتم هاي محاسباتي خود با توجه به مدت زمان رسيدن اتوبوس قبلي و يا سابقه ترافيکي آن مسير محاسبه نموده و نمايش دهد.










4.کيوسک هاي اطلاع رساني جهت نمايش خطوط و ايستگاهها :    
اين کيوسک با توجه به اينکه داراي LCD بزرگ مي باشند، علاوه بر نمايش اطلاعات مفيد در مورد اتوبوس ها، امکان نمايش پيامهاي آموزشي، فرهنگي، تبليغي و... را نيز دارا مي باشند.
 


5.ارسال SMS به مسافران و راهنمايي از طريق تماس مسافر به مرکز کنترل به کمک تلفن يا موبايل:    
مسافران در هر ايستگاه مي توانند با ارسال کد ايستگاه و کد خط مورد نظر، يک سري اطلاعات مفيد در مورد مبلغ بليت، زمان رسيدن اتوبوس بعدي، ليست ايستگاههاي آن خط را دريافت نمايند. نحوه انجام اينکار با در نظرگيري يک سرور ويژه SMS خواهد بود. در اين امکان مي توان شرايطي فراهم نمود تا برخي از اطلاعات مهم ناوگان از جمله تعداد اتوبوسهاي فعال در خط از طريق SMS  به مديران سطوح مختلف اتوبوسراني ارسال گردد. اين سيستم جهت ارائه آمار لحظه اي به مديران در زماني که در منطقه حضور ندارند بسيار مفيد خواهد بود.

 

6.اطلاع رساني از طريق مرکز کنترل
در صورت اجراي سيستم AVL در ناوگان اتوبوسراني و استقرار مركز كنترل آن در اتوبوسراني، امكان مديريت سيستم كارت بليت، ارتباط با رانندگان (دريافت و ارسال پيام)، بازرسين خطوط، روساي مناطق اتوبوسراني، ارگانهاي مختلف شهرداي مرتبط با اتوبوسراني، رياست سازمان، هدايت از راه دور و در نهايت مديريت هوشمند ناوگان به وجود خواهد آمد.
در نتيجه با ايجاد سيستم هاي ذكر شده در فوق ، امكان مديريت پرسنل اجرايي، اداري، مديريتي به صورت درون سازماني ايجاد گرديده و بازتاب ايجاد چنين ارتباط و نظم و هماهنگي و مديريتي در تسهيل رفت و آمد شهروندان و كاهش زمان انتظار مسافرين ، كاهش ترافيك و خدمات رساني بهينه اتوبوسراني بروز خواهد نمود.